Sinds maandag 9 november doe ik mijn stage bij rocsa en de bedoeling is dat ik tot en met 18 december van dit jaar de verschillende projecten beter leer kennen, observeer, en een beetje probeer mee te draaien.

Over het Made By OYA-project werd mij verteld dat het groepen van, voornamelijk Turkse, vrouwen zijn die samenkomen en breien, naaien, weven,… Donderdag 12 november mocht ik dit dan ook met eigen ogen gaan bekijken.
Elke donderdag zijn er twee groepen van vrouwen die ofwel in de voormiddag, ofwel in de namiddag samen haken en breien. Na kennismaking met Julie (een van de kunstenaressen die de mensen stuurt en begeleidt), kwamen de eerste vrouwen toe. Zowat meteen begonnen ze aan hun reeds opgelegde werkje: een hoes maken voor een ‘poefje’ ofwel ‘pimp my poef’.
Sommigen hadden het reeds af, en: wauw! Ik vond het zeer interessant om te zien hoeveel verscheidenheid er in de reeds afgemaakte hoezen zat. De één heel kleurrijk, de andere dan weer superorigineel met OYA-bloempjes en allerhande boorden.

Wat mij vooral opviel is dat het een groep van vrouwen is, dat vol (Turks) temperament zit en ervan geniet om samen bezig te zijn. Er wordt thee en koffie voorzien, en tijdens het babbelen door werken ze hevig aan hun project.
Op lange termijn is het de bedoeling dat de kunstwerkjes van de vrouwen verkocht kunnen worden (en men economisch een beetje kan draaien), maar wat ik net zo charmant vond om te zien is dat ze het effectief allemaal graag doen, en dat het economische aspect geen grote rol speelt.

Ik heb mij zelf ook aan haakpen en wol gezet, en het resultaat (na 2,5uur) kan je hierboven zien… Er moet dus gezegd worden dat deze vrouwen echt enorm goed werk leveren, als je ziet wat een miniscuul prulletje een leek als ik amper kan realiseren… ☺

Sharon.