De zanggroep ‘rocsa singers’ werd iets meer dan twee jaar terug gevormd na een oproep van rocsa: 25 mensen met weinig of geen zangervaring, kwamen sinds dan (januari 2007) iedere maandagavond, onder deskundige leiding van zangcoach Rik Debonne, samen in het buurtcentrum Rabot. De groep kende elkaar maar oppervlakkig of zelfs helemaal niet, maar ze groeiden naar elkaar toe: op persoonlijk én zangvlak.

De sterkte van de rocsa singers ligt vooral in hun grote onderlinge verscheidenheid: een serieus leeftijdsverschil (van 14 tot 74 jaar), hun verschillende achtergronden, levensstijlen, stemmen, …

De rocsa singers werkten zowel op groepsklank als op het ontdekken van de eigen stemmogelijkheden. De groep breidde hun zangrepertoire uit, leerde nieuwe zangtechnieken bij, … Mei vorig jaar traden de rocsa singers drie maal op voor een uitverkochte zaal in de Rode Pomp en dat smaakt(e) naar meer.

Vele toehoorders waren zo verrast door het warme resultaat dat ze graag deel wilden uitmaken van deze mooie groep. Zo ontstond in het najaar van 2008 een tweede groep rocsa singers die zich vol overgave op het zingen stortte. Afgelopen maanden werden de twee groepen samengevoegd en dat heeft hen gemaakt tot wat ze nu zijn: een hechte groep 40-tal gemotiveerde en geëngageerde mensen die genoeg in hun mars hebben om na het Buurtcentrum Rabot, de Rode Pomp, in mei ook Arca en alles wat daar los en vast staat in hogere sferen te brengen. 

Rik Debonne, (ex-)Jummoo, zangcoach voor o.a. Toneelgroep Ceremonia, KVS, LOD, …,  aan het woord:

Ik werk met een systeem van voor- en nazingen. Er wordt niet vanuit partituren vertrokken. Voorkennis is absoluut niet nodig. Je verkent je stem vanuit een Indisch systeem van zingen op toontrappen. Op deze manier krijg je voeling met tonen en leer je liederen zingen in je eigen authentieke sfeer (…) Aangezien er vertrokken wordt vanuit één grondtoon krijg je ‘gelijkgestemde’ zielen: iedereen, of je nu ervaring hebt met zingen of niet, of je nu noten kan lezen of niet, je zit van begin af aan op dezelfde golflengte. Deze formule is vernieuwend en authentiek. Ze bestaat niet en spreekt toch heel wat mensen aan.

Rik blijft niet binnen de veilige thuishaven van de eigen mogelijkheden van de verschillende deelnemers: grenzen worden constant verlegd waardoor we na twee jaar werken ook al met vierstemmige polyfonieën aan het werk zijn.

rocsa singers is geen traditioneel ‘koor’, een koor zet vooral in op de groepsklank, waardoor de eigenheid van het individu geen rol meer speelt. Ik noem ze liever een ‘zanggroep’.

Het optreden wordt een mix van samenzang, solozang en ensembles en dit in de meest uiteenlopende genres die aansluiten bij hun leefwereld en hun kunnen. Ieders inbreng is belangrijk. Ik besteed dan ook de nodige zorg en tijd aan het maken van een scenario zodat er een balans is tussen kwaliteit, humor, ontroering, etc. Als kunstenaar hebben we in die zin een grote verantwoordelijkheid: ik haal het maximale uit iedere deelnemer en ik wil niet dat het publiek een soort ‘medelijden’ voelt met de zangers. Ik weiger de ‘zwakte’ van sommige  zangers uit te spelen en te gebruiken om een artistieke prestatie vorm te geven en neer te zetten. Het publiek moet bij het optreden van de rocsa singers evenzeer ‘geraakt’ worden als bij elk ander waardevol artistiek evenement.