‘zingzang de wereld wordt een marktplein een plaats voor alle mensen oud en jong. laat die wereld ook jou droom zijn, aarzel niet doe met ons mee en waag de sprong! …’ jarenlang heb ik dit kampliedje in de jeugdbeweging uit volle borst gezongen. de tekst was routine geworden, het zingen een traditie. nu ik toevallig met dat regeltje (met de paplepel ingelepeld) in mijn hoofd zit vind ik de tekst erg passend voor de rocsa singers. de maandagavond-repetities zijn een plaats voor jong en oud, waar iedereen welkom is, waar iedereen aangemoedigd wordt om (samen) te zingen en om er iets leuks van te maken. zoiets moet gekoesterd worden.

er is alweer een maandagavond gepasseerd waarop de singers het beste van zichzelf en hun zangkunsten naar boven hebben gehaald. alles was in gereedheid gebracht: de stoelen stonden klaar in de cirkel, de boxen stonden klaar om aangesloten te worden op het keyboard, planten werden versleurd, de koffie was gezet, er waren zelfs enkele sfeerlampjes om de sfeer en de gezelligheid te versterken. rocsa was er klaar voor, nu nog de singers … en die kwamen precies allemaal wat later dan anders. We begonnen de avond met veel lege stoelen in de kring maar eenmaal begonnen sijpelden de singers (gelukkig) binnen tot de kring mooi gevuld was. eerst een stemopwarming en dan werd overgegaan naar de orde van de dag: de liedjes zingen en inoefenen die gezongen zullen worden op ‘le grand moment’. liedjes waarvan het publiek warm en koud tegelijk zal krijgen. het was heel mooi om te horen hoe de sopranen, alten, tenoren en bassen zo prachtig bij elkaar aansloten en elkaar ondersteunden. Ik was blij dat ik me bij de alten vervoegd had want amaj, die sopranen moeten nogal een trein vooruit bij ‘Tourdion’. Na het zingen ging iedereen uitgezongen maar blij terug naar huis. Tot volgende week allemaal! hanne