lang voor we wisten wat het eindresultaat ging zijn, werd vrijdag 5/6 – morgen dus - vooruitgeschoven als de datum voor de onthulling van het meubel.
helaas ’t heeft niet mogen zijn.
de leverancier van metalen stangen, bouten en gegalvaniseerde hoekprofielen liet ons in de steek. Twee weken te laat … wij ook
Morgen is er niettemin een receptie ter ere van wat eind deze maand zal volgen, de installatie van een prachtige bank op het grasveld in de Ijzendijkstraat.
Uiteindelijk werd maandag materiaal geleverd en vervolgens overgeleverd aan de onverbiddelijkheid van de slijpschijf en metaalboor. jongens dat deed deugd!
zeker weten en volgende week geven er terug een serieuze lap op! het mag duidelijk zijn wij geven niet op. En dat glaasje van morgen dat hebben we nu al hard verdiend.
Met de freesfabriek op volle toeren.
Alle balkjes (79!) die samen de zitting gaan vormen werden gefreesd. Een schijnbaar eindeloos werk dat Roland op zich nam. Het heeft hem de hele avond gekost, maar hij heeft het gedaan.
De balken die de leuning zullen ondersteunen werden volledig klaargemaakt voor assemblage. Gaten op de juiste plek geboord, verzinkingen aangebracht. Mark hanteerde de boor daarbij op een ietwat eigenzinnige wijze. Dat resulteerde erin dat het zaagsel aan alle kanten rondvloog en ieder die in Marks buurt passeerde spontaan een beschermingsbril opzette. De enige die er geen last van scheen te hebben was uiteraard Mark zelf.
Door een probleem bij de leverancier zijn de metalen onderdelen van de bank nog niet geleverd. Daardoor kunnen we pas volgende week starten met het metaal op maat te zagen en gaten te boren.
De einddatum begint te naderen. Nog twee weken en de bank moet af! Het zal erom gaan spannen!
Het gaat vooruit!
Vorige week hebben we veel moeite gehad om te frezen. Zelfs na verscheidene technieken uit te proberen bleef het resultaat uit. Vanaf deze week echter beschikken we over een nieuwe machine. Een kolomboor. In combinatie met de vaardige handen van Roland en Berter ging het frezen nu eindelijk vooruit.
Intussen zaten de andere designers niet te niksen. De balken en palen nodig voor de rugleuning werden op maat gezaagd. Daarna werden de gaten gemaakt waar ze in elkaar moeten passen. Geen simpel werkje. Die gaten moesten immers precies de zelfde diameter hebben als de palen.
Al vlug kwam er een vernuftige taakverdeling tot stand. Latifa meette de diameter van de palen en tekende deze af op de balken waar het gat moest komen. De balk schoof door naar Mark, die aan de lijn van de door Latifa getekende cirkel, een gat boorde. Dat gat diende als insteekplaats voor de wipzaag waarmee Kadir vervolgens de cirkel uitsneed. Ten slotte werd de balk door Roland en Berter gefreesd.
Voor een iemand werd de avond een ware fitnesssessie. Om te testen of de gaten de juiste diameter hadden werd een paal erin geschoven. De balken lagen op de werktafel, klaar om bijgewerkt te worden. Dus de palen moesten telkens van de grond boven de tafel getild worden. Hier schitterde Mark als een waar jerommeke Als Mark ooit deelneemt aan de ‘highlandgames’ zullen de Schotten op hun hoede mogen zijn.
Volgende week maken we het metalen geraamte van de bank. Dan zullen we inox moeten zagen en er gaten in boren. Benieuwd hoe dat zal gaan.
Jan
